Reisverslag Helsinki – Tallinn – Riga

Maandag 18 april 2011 zijn wij per vliegtuig vanaf Düsseldorf afgereisd naar Helsinki voor een verblijf tot en met vrijdag 22 april. Vervolgens hebben wij per ferry de oversteek gemaakt naar Tallinn. Hier zijn wij tot en met maandag 24 april gebleven. De 300 km tussen Tallinn en Riga hebben wij per bus afgelegd. Donderdag 28 april stapten we in Riga in het vliegtuig naar huis. Na het lezen van verschillende reisverslagen, hopen wij met dit reisverslag ook een leuke bijdrage te kunnen leveren voor de mensen die zelf ook plannen hebben om naar Helsinki, Tallinn en/of Riga te gaan of voor de mensen die gewoon geïnteresseerd zijn.

18 april Vertrek Düsseldorf naar Helsinki
19 april Helsinki: Het zuidelijke deel van de stad
20 april Helsinki: Het noordelijke deel van de stad
21 april Helsinki: Het eiland Suomenlinna
22 april Vertrek van Helsinki naar Tallinn
23 april Tallinn: Dierentuin en het stadsdeel Toompea
24 april Tallinn: De historische binnenstad
25 april Busreis van Tallinn naar Riga
26 april Riga: De historische binnenstad
27 april Riga: Livu Akvapark
28 april Vertrek Riga naar Düsseldorf

 


Vertrek Düsseldorf – Helsinki

Op maandag 18 april vertrokken we rond 8.30 naar het vliegveld van Düsseldorf. We arriveerden ruim op tijd zodat we nog tijd hadden om even wat te eten. Aangezien we in het bezit waren van e-tickets, was het inchecken van de bagage binnen een paar minuten gebeurd. Josanne zat keurig aan de 20kg en Jeffrey zat iets onder het maximum.

Dit was onze eerste vliegreis samen. Jeffrey wist uit het verleden dat het passeren van de douanepoortjes weinig voorstelde. Ook dit keer liep hij er vlot doorheen. Bij Josanne was dit een iets ander verhaal. Het poortje begon van alle kanten te piepen en er volgde een zorgvuldige check. De schoentjes moesten uit en ze werd van kop tot teen zorgvuldig gefouilleerd.  Nadat Josanne uitgebreid gescreend was, mochten we doorlopen naar de gate om vervolgens rond 11.50 te boarden. Om 12.20 uur begon de vliegreis naar Helsinki.

De vlucht met het toestel Boeing 737-700 van AirBerlin verliep goed. In het vliegtuig hingen monitors zodat je kon zien waar je je op dat moment bevond. Onderweg kregen we twee keer drinken en een broodje aangeboden. Het was helder weer, dus we konden mooi naar buiten kijken. Toen we boven Finland vlogen, wisten we eerst niet wat al die witte vlekken waren. Later zagen we dat dit sneeuw en ijs was! In Nederland was het voorjaar inmiddels al in volle gang en lagen de temperaturen eind april ongewoon hoog. In Helsinki was hier niets van te merken en waren er, met name uit de lucht, bevroren wateren en sneeuwhopen te zien.

Om 15.40 arriveerden we op het relatief kleine vliegveld van Helsinki. Nadat we de bagage op hadden gehaald, zijn we gelijk naar de toeristeninformatiebalie gegaan om een aantal boekjes en plattegronden van Helsinki en omgeving op te halen. Ook hebben we voor €36 per persoon een HKL Tourist ticket gehaald voor ons verblijf van vijf dagen. Met deze kaart kan er onbeperkt met het openbaar vervoer worden gereisd in Helsinki, Espoo en Vantaa (waar het vliegveld is gelegen). Buiten het vliegveld moesten we een paar minuten wachten op de bus die ons naar het treinstation van Leppävaara kon brengen. De zojuist aangeschafte HKL kaart konden we hiervoor gelijk gebruiken. Na een klein half uurtje arriveerden we op het station. Vanaf het station van Leppävaara vertrekt er om de paar minuten een trein (zowel de sneltrein als de stoptrein) naar het centraal station van Helsinki. De reistijd is iets minder dan een half uur. (Kijk voor actuele informatie en vertrektijden betreffende het treinverkeer in Finland op: http://www.vr.fi/en/index.html)

We zagen gelijk al dat naast het station een groot overdekt winkelcentrum gelegen. Vanaf het station van Leppävaara moesten we tien minuten lopen naar het Hellsten hotel in Espoo. Dankzij de thuis geprinte looproute, was het redelijk gemakkelijk te vinden.

DSC03221Het inchecken verliep soepel. Het enige wat we moesten doen, was het afgeven van de reisbevestiging van expedia. Het was een erg net en nieuw hotel met mooie ruime kamers (met keukentje). Nadat we het nodige voor de komende dagen uit de koffers hadden gehaald, zijn we naar het overdekte winkelcentrum gelopen. Dit bleek van binnen nog veel groter te zijn dan dat we verwacht hadden. Het telde vier verdiepingen en bijna alle mogelijke winkels en supermarkten, bowlingbanen, bibliotheek, bioscoop waren hier gevestigd. Bij de Hesburger, een soort Finse Mac Donald, hebben we patat met wat hamburgers gegeten. Dankzij de zelf meegenomen Oliehoorn curry en mayonaise smaakte dit goed. Rond een uur of negen waren we terug op de kamer. Buiten was het tot na negen uur nog steeds volop licht. De temperatuur voor de komende dagen zou rond de 10 tot 12 graden liggen.

Helsinki: Het zuidelijke deel van de stad

DSC03215De eerste echte dag in Helsinki begon met een goed ontbijt in het hotel. Er lagen verschillende soorten brood en warm en koud beleg. Tegen 10 uur zijn we vertrokken richting het treinstation van Leppävaara. In het grote winkelcentrum naast dit station, haalden we bij de bakkerij wat broodjes voor vandaag. Vervolgens stapten we in de trein naar Helsinki. We hoefden geen treinkaartje te kopen omdat we bij aankomst op het vliegveld een HKL Tourist ticket bij het informatiecentrum hadden gehaald.

Toen we op het centraal station van Helsinki aankwamen, zijn we eerst naar een informatiepunt gelopen. Er zit een informatiebalie voor toeristen in het centraal station. Hier hebben we een gratis boekje opgehaald van de tramroutes. Met name de tramlijn 3B / 3T stond uitvoerig beschreven. Deze tram rijdt binnen een uur langs alle bezienswaardigheden van Helsinki. In het boekje staat de routekaart en uitleg van de bezienswaardigheden. We zijn ingestapt op het centraal station en reden eerst door het zuidelijke deel van de binnenstad van Helsinki. Tramlijn 3B rijdt als het ware een grote acht en gaat vanzelf over in de tramlijn 3T. We zijn net zo lang blijven zitten totdat we de hele route gereden hadden. Onderweg streepten we op het routekaartje aan waar het de moeite was om uit te stappen om een bezienswaardigheid te zien. Zo wisten we voor de komende dagen ongeveer de weg in Helsinki. Terug bij het beginpunt zijn we vlakbij het centraal station, schuin tegenover de Stockmann, uitgestapt. De Stockmann is hét warenhuis van Helsinki. Het telt maar liefst acht verdiepingen en er is van alles te koop. Daarna zijn we in de tram (3B/3T) gestapt en teruggereden naar het zuidelijke deel van de binnenstad.

DSC03508We stapten uit op het Senaatplein waaraan de grote witte Lutherse Kathedraal van Helsinki is gelegen. Midden op het senaatsplein staat het standbeeld van tsaar Alexander II. De kathedraal zag er van binnen anders uit dan je op voorhand zou denken. Het was bescheiden ingericht, en niet zoals de meeste kathedralen die vol zijn gehangen met pracht en praal.

Vervolgens zijn we langs de haven naar de nabijgelegen Uspenski Kathedraal gelopen. Dit is de grootste Russische Orthodoxe kerk buiten Rusland. Deze kathedraal is een duidelijk symbool van de oostelijke invloed in Finland. Helaas was deze kathedraal niet geopend en konden we het alleen aan de buitenkant bekijken.

We liepen via de Saksalainen Church langs de haven naar een tramhalte om terug te gaan naar het centraal station. Tussendoor maakten we een sanitaire stop bij de Mc Donalds, die je regelmatig tegenkomt. Rond 19.00 uur zijn uit het centrum vertrokken en teruggegaan naar het hotel. In het grote winkelcentrum bij het station Leppävaara hebben we wat aardappeltjes en vlees meegenomen zodat we de komende dagen zelf wat te eten kunnen maken. Aangezien het Fins onleesbaar is en de Engelse vertaling ontbrak, kozen we voor vlees waarvan je dacht: dat ziet er eetbaar uit.

Helsinki: Het noordelijke deel van de stad

Net als gisteren, begon de dag met een goed ontbijt in het hotel. Voordat we weer met de trein naar Helsinki gingen, haalden we eerst weer wat croissantjes en broodjes bij een bakker in het winkelcentrum van Leppävaara.

Gisteren hebben we het zuidelijke deel van Helsinki bekeken. Vandaag wilden we het noordelijke deel van het centrum van de stad bekijken. Wederom maakten we gebruik van de tramlijn 3B / 3T. We begonnen bij de ondergrondse rots kerk (Temppeliaukio kirkko) net iets buiten het centrum in het stadsdeel Töölö. In een rotsheuvel is met explosieven een ruimte gecreëerd, die met een koepel van glas en koper is afgedekt. De muren bestaan uit onbewerkte rotswanden. Helaas was deze kerk wegens onderhoud gesloten.

Het viel ons gisteren ook al op dat veel auto’s hier met spijkerbanden rijden. Gezien de grote hopen sneeuwresten die hier en daar nog te zien zijn, lijkt ons het gebruik van spijkerbanden geen overbodige luxe. Daarnaast ligt er veel fijn grind en zand op en naast de wegen. Dit is ’s winters gebruikt als strooimiddel. Inmiddels is ook hier het voorjaar in aantocht. Daarom zie je op veel plaatsen mensen aan het werk die de straten schoonspuiten.

DSC03315Na het bezoek aan de rotskerk, die dus helaas dicht bleek te zijn, vertrokken we per trein in de richting van het Olympisch stadion. Het stadion werd gebouwd voor de Olympische Spelen van 1940, die vanwege de oorlog pas in 1952 werden gehouden. De 72 meter hoge toren van het stadion was gesloten wegens renovatiewerkzaamheden. Gelukkig was er een hek van het stadion open. Hierdoor konden wij naar binnen. Of het de bedoeling was wisten wij niet, maar we konden op deze manier mooi de binnenkant bekijken. Toen we terug naar de tram liepen, kwamen we langs het Sonera Stadium. Dit stadion is in 2000 gebouwd en is de thuisbasis van zowel HJK Helsinki als Klubi-04 Helsinki. Het heeft een capaciteit van 10.770 toeschouwers.

Na het bezoek aan het Olympisch stadion, gingen we door naar tramhalte 22. Van hieruit konden we naar de Kallio Church die gebouwd is tussen 1908 en 1912. Tijdens een kleine wandeling in deze omgeving, kwamen we ook langs de Mikael Agricolan Church. Een eindje verderop bevindt zich de St. John’s Kerk. Vanaf deze plek gingen we terug naar het centraal station.

In plaats van in Leppävaara uit te stappen, reden we met de trein door naar Espoo. Hier zijn we uitgestapt en hebben door het kleine centrum gelopen. Aangezien hier niet veel te zien was, besloten we om met de trein verder te rijden tot aan het eindpunt Kirkkonummi. Onderweg reden we door een mooi heuvelachtig en kalend landschap (het voorjaar is hier nog niet begonnen) met her en der typische Scandinavische huisjes.

Rond zeven uur waren we terug in ons hotel, waar we zelf wat te eten hebben gekookt: gebakken aardappeltjes met vlees (we waren het er beide over eens dat het een soort van karbonaadjes waren).

Helsinki: Het eiland Suomenlinna

Vandaag was het alweer onze laatste volledige dag in Helsinki. Na het ontbijt gingen we wederom met de trein naar Helsinki. Net zoals de vorige dagen, haalden we eerst weer wat broodjes in het winkelcentrum.

DSC03444Als eerste gingen we vandaag met tramlijn 3T naar het Sibelius-monument . Dit monument is gevestigd in een park en het lijkt op een verzameling van stalen orgelpijpen en is gemaakt ter nagedachtenis van de beroemde Finse componist Jean Sibelius. In de nabije omgeving van dit monument was verder weinig te zien. Daarom keerden we terug naar het centraal station van Helsinki. Toen we daar langs de Stockmann liepen, zagen we een hele groep mensen naar het dak van dit winkelcentrum kijken. Omdat we benieuwd waren wat daar te zien was, gebruikten we de zoomfunctie van ons fototoestel als verrekijker. Er bleken twee hele grote uilen op het dak van het gebouw te zitten! Na een paar foto’s te hebben gemaakt, gingen we wederom met tramlijn 3T richting naar het Senaatsplein. Van hieruit vertrekt de veerboot naar het eiland Suomenlinna. Sinds 1973 is dit een nationaal monument en het staat op de UNESCO-wereld erfgoedlijst. Suomenlinna is een vesting die op zes eilanden voor de haven van Helsinki is gebouwd. Er wonen ongeveer 900 mensen op de verschillende eilanden. Rond 14.00 uur gingen we aan boord voor de overtocht van ongeveer 15 minuten. Onze HKL Tourist ticket was ook hier geldig en de overtocht was voor ons dus gratis. Ook de entree op het eiland is overigens gratis.

DSC03470Eenmaal aangekomen op Suomenlinna, hebben we een wandeling gemaakt over het eiland langs de oude vestingmuren, de kanonnen, de graftombe van kolonel Augustin Ehrensvärd en de Suomenlinna Church. Het eiland bood mooie uitzichten op Helsinki en op de vele kleine naastgelegen onbewoonde eilandjes.

Voordat we terug gingen naar het hotel, leek het ons verstandig om eerst te gaan kijken van waaruit we morgen zouden vertrekken naar Tallinn. Het was maar goed dat we dit deden, want de haven van de Silja Line bleek ergens anders te zijn dan waar wij in eerste instantie dachten. Er zijn verschillende ferrymaatschappijen met op verschillende locaties terminals. Let dus goed op bij welke terminal je moet zijn!

Er rijdt een bus vanaf het centraal station naar de haven van waaruit de schepen van de Silja Line vertrekken (kijk voor actuele gegevens over de buslijnen in Helsinki op: http://aikataulut.reittiopas.fi/pysakit/en). Dit leek ons een betere optie dan de tram. De bus reed deze avond niet, dus dit keer waren we aangewezen op de tram. In de terminal vroegen we of we op de juiste plaats waren voor de overtocht. Dit bleek inderdaad het geval te zijn. We hadden de mail met reserveringsbevestiging voor de overtocht bij ons en deze konden we gelijk omwisselen voor de tickets. Dit scheelt morgen weer, want dan kunnen we gelijk de boot op en hoeven we niet in de rij te gaan staan. Uiteindelijk waren we laat terug in het hotel. Hier hebben we voor de laatste keer deze vakantie (in de overige hotels zit geen keukentje) zelf wat te eten gekookt.

Vertrek van Helsinki naar Tallinn

DSC03820Na ons laatste ontbijt in het hotel in Helsinki, hebben we de koffers gepakt en nog even het één en ander gelezen over Tallinn, onze volgende bestemming.  Tegen kwart over 11 zijn we uit het Hellsten hotel vertrokken. Helaas regende het behoorlijk, dus haalden we de poncho’s uit de tas. Toen we bij het winkelcentrum Leppävaara aankwamen, bleken alle winkels gesloten te zijn wegens Goede vrijdag. We wisten niet dat op deze dag de winkels in Finland gesloten zijn. Daarom stapten we zonder een volle rugtas met eten in de trein naar Helsinki. Op het centraal station van Helsinki bevind zich een kleine supermarkt en deze was gelukkig wel geopend.

Vanaf het centraal station zijn we om half 1 met de bus naar de haven vertrokken. Een buskaartje was niet nodig, aangezien onze HKL Tourist tickets ook vandaag nog geldig waren. Het viel ons op dat wij niet één keer gecontroleerd zijn in het openbaar vervoer. Opmerkelijk, aangezien wij heel wat keren gebruik hebben gemaakt van de trein, tram en nu dus de bus.

De tickets voor de ferry hadden we gisteren al opgehaald. We hoefden daarom nu niet aan te sluiten in de rij voor het loket. Wij hadden de ferry thuis alvast gereserveerd via de website www.aferry.nl. Het was maar goed ook dat we dit vooraf hadden gereserveerd. Alle overtochten voor vandaag bleken volgeboekt. Om 14.00 uur vertrok de boot richting Tallinn.

Op de boot konden we de koffers tegen betaling van 1 euro in een bagageruim stallen. Indien je de overtocht via internet boekt, heb je de keus tussen een hut en een stoel in verschillende klassen. Wij vonden een eigen hut voor een overtocht van slechts twee uur niet nodig en kozen voor het goedkoopste alternatief: een stoel in de star class. Dit houdt niet in dat je een vaste zitplaats hebt. Je bent vrij om te gaan en te staan waar je wilt en je mag van alle faciliteiten gebruik maken (met uitzondering van de hutten uiteraard). We namen plaats aan de voorkant van de boot. Toen Tallinn in zicht kwam, zijn we naar het achterdek gegaan zodat we (met name het oude deel van de stad) al mooi konden zien liggen.

Rond 16.00 uur arriveerden we in de haven van Tallinn. In eerste instantie wilden we de 1.5 km van de haven naar ons hotel lopend afleggen. Een alternatief was de bus (lijn 2). We zagen bij toeval de bus bij de terminal arriveren vlak nadat we de boot afliepen. We stapten gelijk via de achterdeur in de bus. In de haast is het kopen van een kaartje erbij ingeschoten. Bij de eerste halte moesten we uitstappen. Dit zagen we gelukkig op tijd. Van daaruit zijn we liepen we gelijk in de juiste richting naar het G9 hotel. Daar arriveerden we om kwart voor 5.

DSC03985Het G9 hotel zit op de 3e verdieping gevestigd van een oud sovjetgebouw. Er is geen lift aanwezig, dus Jeffrey moest de koffers via een kaal betonnen trappenhuis omhoog slepen. De entree van de ‘receptie’ zag er al bijna net zo uit als het trappenhuis. De kamers met hele hoge plafonds zijn iets sfeervoller en redelijk schoon. Gelukkig rook de kamer niet zo als de gang en het trappenhuis. Helaas was er geen draadloos internet aanwezig. Na aankomst hebben we de koffers gedumpt op de kamer en zijn we naar het oude deel van de stad gelopen. Onderweg hebben we naar een supermarkt gezocht waar we de komende dagen broodjes konden halen voor het ontbijt en middageten. We kwamen onder het hotel Sokos een groot overdekt winkelcentrum tegen met een grote supermarkt. Het bleek al snel dat de boodschappen hier goedkoper zijn dan in Helsinki.

Daarna zijn we een klein stukje door het oude stadsdeel gelopen. De eerste indruk was erg positief. Hier kunnen we ons de komende twee volle dagen wel vermaken. Vlak bij het marktplein hebben we wat gegeten. Dit was niet zo’n goede keus. Het eten was helaas niet erg lekker. Het drinken is in het historische deel van het stadscentrum overigens erg duur. Je bent al snel 6 euro voor een halve liter bier en 3.60  voor 0,25 liter cola kwijt. Het gezegde dat drank in Tallinn goedkoop is, klopt dus niet voor het toeristische gedeelte. Rond 9 uur waren we terug in ons hotel.

Tallinn: Dierentuin en het stadsdeel Toompea

Het werd ons ’s nachts meer dan duidelijk dat onze hotelkamer niet bepaald geluiddicht was.  Alles wat op de gang of naast het hotel gebeurde, hoor je duidelijk. Aangezien er nogal veel meeuwen in onze buurt vliegen, er een tramlijn langs het hotel loopt en het pleintje voor ons hotel werd bevolkt door lawaaierige mensen (lees: dronken zwervers), hadden we niet bepaald een rustige nacht. Uiteindelijk lukte het om redelijk kunnen slapen.

DSC03694We moesten zelf zorgen voor een ontbijt tijdens ons verblijf in dit hotel.  Dit was niet erg, want vlakbij het hotel zit een grote supermarkt met een bakkerij (zoals gezegd onder het hotel Sokos). Hier haalden we broodjes en drinken voor het ontbijt en voor de rest van de dag. Voor een goede 7 euro hadden we een stuk meer brood en drinken in vergelijking met de 10 euro die we gemiddeld in Helsinki kwijt waren. Nadat we het drinken eerst naar de kamer gebracht hadden, gingen we in het park bij de oude stad wat eten. Daarna zijn we met de trolleybus naar de dierentuin gegaan. Vooraf haalden we netjes kaartjes bij een kiosk voor 0,96 euro per stuk. Deze dienen te worden afgestempeld. Of zoals het hier in Tallinn gebruikelijk is: je drukt het in een apparaatje, en er worden gaatjes in het kaartje gedrukt. De trolleys zien er, met name van de binnenkant, niet uit. Het hangt van ellende in elkaar en het leek er sterk op dat er sinds de aanschaf geen onderhoud meer gepleegd is. We hadden vandaag erg mooi weer: de hele dag zon en een graad of 12.

Rond half 12 arriveerden we na een rit van een kwartiertje bij de dierentuin. Het eerste gedeelte van de dierentuin was minder mooi. De verblijven van de dieren waren oud en er waren hoofdzakelijk verschillende soorten geiten te zien. Vanaf het stuk met de olifanten werd het leuk. Dit verblijf was net nieuw,  in tegenstelling tot de meeste andere verblijven van de dierentuin. Sommige kooien zagen er echt heel vervallen en klein uit. Niet echt ideaal voor de dieren, zo leek het. Deze foto van een aquarium met kooikarpers zegt genoeg. Het moet wel gezegd worden dat men de dierentuin aan het vernieuwen is. Er zijn nieuwe dierenverblijven in aanbouw en een deel hiervan was inmiddels opengesteld voor publiek.

Rond kwart voor 4 waren we uitgekeken en zijn we terug gegaan naar de stad. Op de heenweg hadden we onderweg de Kaarli Church gezien: een mooie middeleeuwse kerk. Daar zijn we dan ook uitgestapt op de terugweg. Vanaf dit punt zijn we rond het oude gedeelte van de stad gelopen. Hier kwamen we de Alexander Nevsky Kathedraal tegen. Dit is een orthodoxe kerk gelegen op een heuvel in de stadswijk Toompea . Nadat Estland in 1991 onafhankelijk is geworden van Rusland, heeft men lang overwogen o deze kerk af te breken. Veel inwoners van Tallinn vinden deze kerk maar niets, omdat hij teveel aan de Russische bezetting doet denken. Gelukkig heeft men deze kerk laten staan. Je kon ook naar binnen. Het stond er blauw van de rook, afkomstig van honderden kaarsjes die de mensen binnen aanstaken. Dit rook niet al te fris. Het was er erg druk (niet met toeristen, maar met name door de bewoners van Tallinn zelf). Het merendeel sloeg kruizen bij binnenkomst en binnen werden paaseieren en een soort van paasbrood verkocht. De drukte kwam mede door het paasweekend.

De rest van het oude stadscentrum van Tallinn wilden we de volgende dag gaan bekijken. Het was ons inmiddels al opgevallen dat Tallinn een stuk meer toeristisch is dan Helsinki. Met name de eet en drink gelegenheden zijn in Tallinn in grotere getale aanwezig. In de avond zijn we alvast naar het busstation gegaan voor de lange afstandsbussen. Vanaf hier vertrekken we maandag naar Riga. Dit was makkelijk te vinden en het bleek zowel met de bus als te voet goed bereikbaar te zijn.

Tallinn: De historische binnenstad

Deze dag begon hetzelfde als de vorige. Wederom begonnen we met het halen van eten en drinken. Na ontbeten te hebben in het parkje bij de oude binnenstad, zijn we begonnen met de wandeling in de oude stad. Plattegronden zijn op diverse plaatsen gratis verkrijgbaar, bijvoorbeeld bij het tourist information centre (adres: Niguliste 2/ Kullassepa 4). We zijn aan de binnenkant langs de stadsmuur gelopen en hebben van daaruit ook de wat naar binnen gelegen bezienswaardigheden meegepakt.

DSC03859Aan het begin van de wandeling, passeerden we de Oleviste Kirik. Na twee kaartjes te hebben gehaald voor de toren (2 euro per persoon), is Jeffrey uiteindelijk alleen naar boven gegaan. Bij het zien van de super smalle gang naar boven, kreeg Josanne het nogal benauwd. De trap en gangen waren zo smal, dat je feitelijk geen kant op kon. Het passeren van tegenliggers op de trap kan alleen als één van beide stil gaat staan en zich een kwartslag draait. Ook boven op het uitkijkpunt was het super smal. Het uitzicht was fantastisch en de klim meer dan waard. In totaal waren het 261 (ongelijke) traptreden. Een half uurtje en een heel aantal foto’s later, kwam Jeffrey weer beneden.

Na het bezoek aan de Oleviste Kirik (de gemeenteraad van de stad heeft in 2004 bepaald dat er geen bouwwerk mag worden gebouwd die hoger is dan de toren van deze kerk zodat de sky-line van (Oud-)Tallinn niet overheerst zal worden door moderne kantoorgebouwen), hebben we nog veel andere historische kerken en gebouwen gezien. Ook hebben we diverse observatieplatformen bezocht (die allemaal duidelijk staan aangegeven op de stadsplattegronden), waar je een mooi uitzicht had over de stad en de stadsmuren. DSC03767Bij de meeste Roomse kerken werden paasdiensten gehouden. Aan het eind van de middag hebben we even buiten wat gedronken bij Olde Hansa, een middeleeuwse eetgelegenheid. Eerst wilden we hier dit weekend nog wat eten, maar na de menukaart te hebben bestudeerd, zagen we daar toch maar van af. Het valt op dat er in het toeristische deel van Tallinn bijna geen “normale” restaurants te vinden zijn. Overal worden grote borden met een klein beetje eten geserveerd, waar je natuurlijk veel voor moet betalen. Buiten het middeleeuwse centrum zijn de prijzen in de restaurants beduidend lager. We kozen vanavond voor de snelle hap van de MC Donalds. Temeer ook omdat we gebruik wilden maken van de gratis wifi internetverbinding.

Busreis van Tallinn naar Riga

Riga is onze laatste stop van deze reis. Om 8.15 uur zijn we uit het hotel in Tallinn vertrokken. Twee dagen geleden hadden we al gekeken waar we moesten zijn. Toen waren we lopend. Dit keer kozen we voor de bus. Dit is een stuk makkelijker met de koffers. We wilden met de bus van 8.30 uur en daarvoor wilden we broodjes halen. Het bleek dat de supermarkt nog dicht zat. Deze ging pas om 9.00 uur open. Omdat we niet het risico wilden lopen om te laat te komen voor de bus richting Riga, hoopten we dat we op het busstation wat te eten konden halen.

Het bleek dat we veel te vroeg bij het busstation waren. De tickets hadden we thuis al  geboekt en uitgeprint. Het enige wat we hoefden te doen, was wachten op de bus. Tijdens het wachten is Josanne op pad gegaan om te zoeken naar een supermarkt. Achter het busstation voor lange afstandsbussen is een kleine supermarkt waar we wat eten voor onderweg hebben gekocht. Veel meer dan een paar koekjes konden we helaas niet vinden. De bus arriveerde om 10.00 uur. Bij het instappen hoefden we alleen maar het uitgeprinte ticket af te geven. Er werd niet naar de paspoorten gevraagd. Onze bus zat niet helemaal vol.

DSC03987De busreis van Tallinn naar Riga hebben we geboekt via de website van busmaatschappij Simple Express. De prijs van deze 4.25 uur en 300 kilometer durende busreis was slechts 10.50 euro per persoon. De bussen van Simple Express zijn vrij nieuw en er is airco en een toilet aan boord. De busreis verliep voorspoedig  en vier uurtjes later arriveerden we in Riga. Het viel ons op dat we geen grenscontrole passeerden. Onderweg kwamen we weinig tegen. Estland en Letland zijn erg dun bevolkt. Het enige dat je dan ook zag, was een licht glooiend landschap van weilanden en bossen. Het viel op dat Tallinn en Riga niet via een snelweg met elkaar in verbinding staan. De weg tussen deze twee hoofdsteden is een tweebaansweg met een toegestane maximumsnelheid van 100 kilometer per uur. Het vreemde is dat fietsers samen het overige verkeer ook op deze weg fietsen (net naast de doorgetrokken streep langs de kant van de weg). Levensgevaarlijk!

DSC03994Rond 14.30 arriveerden we op het busstation voor lange afstandsbussen in Riga. De temperatuur was iets hoger dan in Tallinn. Ons hotel was vanaf de bus plaats zowel te voet als per tram bereikbaar. Omdat we onze bagage mee moesten slepen, kozen we voor de tram. Het was de bedoeling dat we bij de vierde halte uit zouden stappen. We dachten: we springen snel in de eerstvolgende tram. Het is zo’n klein stukje, we vragen straks in het hotel wel waar we tramkaartjes kunnen kopen. Helaas kregen we gelijk controle. Vlak nadat we ingestapt waren, zagen we al twee mannen in de tram staan die al verdacht veel op controleurs leken. Helaas hadden we geen tijd meer om uit te stappen. Aangezien we met de koffers in het achterste tram deel waren ingestapt, hadden zij natuurlijk al het vermoeden dat we geen kaartjes hadden. Er viel niet met de controleurs te praten, mede ook doordat ze geen Engels spraken. Het enige dat ze konden zeggen was: penalty, 5 lats (7 euro). Op de vraag waar we in vervolg kaartjes konden halen, gaven zij geen antwoord. Dus voordat we ook maar iets van Riga hadden gezien, waren we gelijk 10 lats lichter. Gelukkig hadden we in Nederland al een aantal euro’s omgewisseld voor lats, zodat we gelijk konden betalen om verdere problemen te voorkomen. Doordat men nog een bekeuring moesten uitschrijven, konden we niet bij de goede halte uitstappen. Uiteindelijk konden we pas bij de zesde halte de tram pas uit en moesten we twee haltes terug lopen. Het hotel was makkelijk te vinden. We hoefden alleen maar terug te lopen en de trambaan te volgen, aangezien het hotel naast de tramhalte is gevestigd.

DSC03995Het inchecken verliep wederom snel en binnen een korte tijd waren we al op onze tweepersoonskamer van het Dodo Hotel.Het Dodo Hotel is vrij nieuw, vooral in vergelijking met de gebouwen in de omgeving. Hoewel de kamer wat klein was, was het erg schoon en leuk aangekleed. Het hotel bevindt zich in een wat mindere buurt van Riga. Daarom wilden we ervoor zorgen dat we ’s avonds niet in het donker terug hoefden naar het hotel.

Tegen 16.30 uur gingen we met de tram richting de stad om alvast een eerste indruk te krijgen. Ditmaal wel met een kaartje, die we bij de trambestuurder hadden gehaald (1 lat per persoon). Per keer dat je in de tram stapt, moet je zo’n kaartje kopen. Eenmaal in het centrum aangekomen, slechts een paar minuten met de tram, zijn we langs het vrijheidsmonument gelopen. Dit is een beeld van een vrouw die drie sterren in de lucht houdt. Het monument is tussen 1931 en 1935 tijdens de onafhankelijkheid van Letland gebouwd ter herdenking aan de Letse soldaten die zijn gesneuveld in de Letse Onafhankelijkheidsoorlog. Het monument overleefde wonderlijk genoeg de Sovjet- bezetting tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.

We liepen door het park van het Nationale Opera gebouw in de richting van de Sint Alexander Nevsky Orthodoxe Kathedraal. Dit bouwwerk dateert uit de late negentiende eeuw. Helaas was de kathedraal gesloten voor bezoek. Op het plein rondom de kathedraal was een grote kermis opgebouwd. Via de Gertrudes Baznica, die helaas ook voor bezoek gesloten was, zijn we teruggelopen naar de tramhalte. Rond 20.00 uur waren we terug in het hotel.

Riga: De historische binnenstad

DSC04049Vandaag wilden we de rest van de historische binnenstad van Riga verkennen. ’s Morgens vertrokken we op tijd uit het hotel. Ook in dit hotel zat het ontbijt niet bij ons verblijf in. Daarom haalden we in een supermarkt in het centrum wat broodjes. Na keurig een kaartje te hebben gehaald bij de trambestuurder, vertrokken we naar de binnenstad. Na een ritje van een paar minuten stapten we in de oude stad uit. Onze rondwandeling begon bij de 800 jaar oude Sint Petrus Kathedraal van Riga. Deze kerk was tegen betaling te bezichtigen. We zijn hier niet naar binnen geweest. In plaats daarvan liepen we door naar het vlakbij gelegen stadhuis en het tegenoverliggende Zwarthoofdenhuis (één van de bekendste bouwwerken van Riga). Dit gildehuis is in de oorlog verwoest en in 1991 herbouwd. Via de Daugava (de rivier waarmee Riga in verbinding staat met de zee), liepen we naar de Drie Broeders. Dit zijn de drie oudste stenen huizen in Riga. De drie huizen liggen precies naast elkaar en het oudste huis stamt uit de 15e eeuw. De andere huizen dateren uit de 17e en 18e eeuw.

Niet ver van deze huizen ligt het kasteel van Riga waar de president zich huisvest. Naast het kasteel ligt een groene kerk en verderop bevindt zich de Jacobuskazerne. Dit 200 meter lange en geelkleurige bouwwerk is ooit gebouwd en gebruikt door de Zweden als kazerne. Vlak naast deze kazerne staat de Kruittoren. Hier werd vroeger buskruit in opgeslagen. Het was inmiddels al laat in de middag. Daarom besloten we om via het Katshuis terug te lopen naar de tramhalte. Het Katshuis mag dan wel volgens de reisgidsen als bezienswaardigheid worden gerekend, maar het stelt niet veel voor. Op de punt van het torentje staat een beeld van een kat met de staart omhoog. Het verhaal gaat dat de eigenaar van dit huis geen lid mocht worden van het Grote Gilde dat tegenover dit huis was gevestigd, omdat hij Let was (alleen Duitsers konden lid worden van het gilde). Daarop liet hij een beeldhouwer katten maken met de staart omhoog. Die beelden werden op het huis geplaatst met hun achterwerk naar het gilde. Dat gilde nam het niet en spande een rechtszaak aan. Het gilde won en de katten moesten een halve slag worden gedraaid.

Voor de terugrit met de tram kochten we geen kaartje. We hadden geen kleingeld meer op zak en we hadden immers het kaartje van vanmorgen nog om te laten zien. We hadden daarnaast geen enkele keer meer een controleur gezien tijdens onze ritjes in de tram. Ook ditmaal was er geen conducteur in de tram te bekennen. Helaas voor ons wel buiten de tram… Toen we een bocht omgingen, werd de tram opeens gedwongen om te stoppen. Via elk deurtje kwamen twee controleurs binnen stappen. Toen de controleurs eenmaal binnenkwamen, werden de deurtjes gelijk weer gesloten. We konden dus niet snel de tram uitstappen. Iedereen moest zijn of haar kaartje laten zien. Iedereen die geen geldig vervoersbewijs kon tonen, moest de tram uit. Omdat wij met een single ticket reisden die we ’s morgens al hadden gekocht, was deze niet meer geldig. Ook wij moesten dus de tram uit. Buiten hebben we nog een heel verhaal proberen te houden en bleven zoveel mogelijk praten in het Engels en Nederlands. We vroegen zoveel mogelijk om uitleg, omdat we al snel doorhadden dat niemand Engels kon spreken. We mochten bijna onze weg vervolgen, totdat er iemand bij werd gehaald die wel een beetje Engels sprak. Toen er daarna nog een norse controleur werd bijgehaald (dat was nummer zeven die bij ons ging staan), en in het Lets tegen de rest begon te praten, kwam wederom het bonnenboekje voor de dag: bekeuring drie en vier was een feit. We konden niet gepast betalen. Dit was geen probleem, want de conducteurs hadden wisselgeld genoeg bij zich. We mochten overigens niet meer met de tram reizen en moesten onze weg te voet vervolgen. Gelukkig waren we vlakbij het hotel.

DSC04126’s Avonds zijn we gaan eten bij Lido. Dit was een gezellig houten restaurant waar je in buffetvorm kunt eten. Je schept op wat je wilt hebben (het vlees wordt voor je gebakken) en je betaalt datgene wat je hebt opgeschept. Na lekker wat te hebben gegeten, gingen we per tram terug naar het hotel. De tramhalte voor het hotel was opgebroken, dus we moesten een halte eerder uitstappen. Het was ons al eerder opgevallen dat het hotel in eerste oogopslag in een niet zo’n prettige buurt gevestigd is. Hoewel we ons niet echt onveilig voelden, liepen we toch maar snel naar het hotel. Tegen 21.00 waren we terug op de hotelkamer.

Riga: Livu Akvapark

Vandaag stond een bezoek aan het Livu Akvapark op de planning. Dit is het grootste overdekte waterpark van de Baltische staten. We vertrokken ’s ochtends met de tram richting het centrum. Nadat we eten voor deze dag hadden gehaald in de supermarkt, liepen we naar het centraal station. Na een kaartje aan het loket te hebben gekocht, moesten we het juiste perron zoeken. Dit was, net als het kopen van een kaartje, nog een hele klus. Uiteindelijk zaten we in de trein richting Jurmala. Zwartrijden is in de trein absoluut niet mogelijk. In elk treinstel zit een conducteur die gelijk de mensen controleert die net zijn ingestapt. Bij het station “Bulduri” moesten we uitstappen. De stations in Letland zijn niet te vergelijken met die in Nederland. Je stapt uit de trein en je staat naast de rails. Er zijn geen spoorwegovergangen op de stations en er is geen perron. Omdat we ook weer met de trein terug naar Riga moesten, haalden we gelijk een kaartje aan het loket voor de terugweg.

livu akvaparkVanaf het station was het een kwartiertje lopen naar het waterpark. Nadat we de tickets hadden gekocht en ons hadden omgekleed, moesten we de kleren in een kluisje leggen. Het kluisje werkte niet, en na het een keer hard dicht te hebben gegooid, kregen we gelijk bezoek van een kwade medewerkster. Toch maar even rustig aandoen de volgende keer.

De spectaculairste attractie was de “red pipe”: een 22 meter hoge en 83 meter lange glijbaan waar je met meer dan 60 kilometer per uur vanaf glijdt. De tijd die je erover deed om beneden te komen, werd automatisch digitaal bijgehouden. De snelste tijd van Jeffrey was 5.43 seconde. Verder waren er nog zes grote glijbanen waar je met een bootje naar beneden kon. Nadat we ons vier uur in dit mooie, rustige waterpark hadden vermaakt, was het tijd om ons om te kleden.

Eenmaal terug aangekomen op het “station” van Bulduri, moesten we een paar minuten wachten op de trein. Na het instappen werden we gelijk gecontroleerd. Het bleek dat ons ticket niet geldig was, terwijl we dat ’s middags netjes hadden gekocht. Na een onduidelijk gesprek begrepen we dat we een kaartje hadden gekocht waarmee we in de daluren konden reizen. En het was op het moment dat we in de trein zaten, spitstijd. Maar omdat we het kaartje ’s middags al hadden gekocht, had de mevrouw bij het loket ons een kaartje voor de daluren gekocht. Gelukkig werd ons dit keer een bekeuring bespaard en konden we iets bijbetalen zodat het kaartje wel geldig was.

Terug bij het hotel bleek dat we ons hotelpasje hadden verloren waarmee de kamer kan worden geopend. Gelukkig werd hier door de receptie niet moeilijk over gedaan en kregen we een nieuw pasje. Na ons te hebben opgefrist, zijn we naar het Lido restaurant gegaan om te eten.

Vertrek van Riga naar Düsseldorf

Rond 7.00 uur vertrokken we vanaf het hotel richting het vliegveld. Eerst gingen we met de tram naar het centrum, waarvandaan een bus naar het vliegveld vertrok. Helaas was de bakkerij in de supermarkt nog niet geheel met verse broodjes gevuld. Net zoals tijdens de busreis van Tallinn naar Riga, hadden we wederom te weinig eten voor de reis.

DSC04134Na een busrit van een goed half uur, arriveerden we op het vliegveld van Riga. Het vliegveld is iets kleiner dan die van Helsinki en er was dan ook niet veel te beleven. De boardingpassen konden we gratis printen met behulp van de printzuilen die op het vliegveld staan. Dit wisten wij van te voren, daarom hadden we de boardingpassen niet in het hotel laten printen. Na het afgeven van de koffers, begon het wachten. We waren veel te vroeg, aangezien ons vliegtuig pas om 11.35 uur vertrok. Nadat we rond 10.45 uur konden boarden, werden we per bus naar het vliegtuig gebracht. Hier stond het Q400 NextGen vliegtuig van Air Baltic op ons te wachten. Het vliegtuig was zo klein, dat je met behulp van een klein keukentrapje moest instappen. Er konden slechts 76 mensen in dit vliegtuig.

De vlucht verliep uitstekend en om 13.30 uur rolden onze koffers van de bagageband op het vliegveld van Düsseldorf. Het was erg rustig op het vliegveld. De grote hal met kofferbanden was, op onze vlucht na, helemaal leeg. Na een autorit van een kleine twee uur waren we weer thuis en konden we terugkijken op een leuke reis!

2 reacties

Leave a Comment