Newcastle Minicruise Reisverslag

Op maandag 30 januari vertrokken we om 17.30 per cruiseferry vanuit IJmuiden voor de overtocht van 16 uur naar Newcastle. In totaal zouden we 32 uur op de boot doorbrengen. Best relaxed dachten we. Dankzij de enorme storm was dit iets minder relaxed dan we hadden gehoopt.

We hadden de beschikking over een tweepersoonshut met douche en toilet. De boot vaart de hele nacht door en de volgende ochtend kom je om 9.00 uur aan in de haven van Newcastle. Per bus wordt je (gratis, want de buskaart zit bij in het ticket voor de overtocht) naar het centrum van Newcastle gebracht. Om 16.30 wordt je weer bij de bus verwacht voor de transfer naar de haven. De boot vertrekt tegen 17.30 vanuit Engeland en om 9.30 arriveer je weer op Nederlandse bodem.

Na het lezen van verschillende reisverslagen, hopen wij met dit reisverslag ook een leuke bijdrage te kunnen leveren voor de mensen die zelf ook plannen hebben om naar Newcastle te gaan of voor de mensen die gewoon geïnteresseerd zijn.

30 januari Boot IJmuiden – Newcastle
1 februari Newcastle
2 februari De terugreis


Maandag 30 januari: Boot IJmuiden – Newcastle

DSC08368Maandag 30 januari vertrokken wij om 11.45 uur met de trein vanuit Rijssen richting de haven van IJmuiden. In Amersfoort was het de bedoeling dat we over zouden stappen op de trein naar Amsterdam Centraal. We dachten dat we in de goede trein zaten. We keken dan ook raar op toen er werd omgeroepen: “Schiphol, eindpunt van deze trein”. Ondanks dat we ruim op tijd vanuit huis waren vertrokken, konden we niet al te veel vertraging gebruiken. Jeffrey wilde op de reisplanner kijken op de telefoon maar deze deed het uiteraard niet. Waarom doet zoiets nooit wanneer je het nodig hebt? Geen heel ideaal begin want Jeffreys humeur werd er niet beter op. Josanne had gelukkig een beter idee: kijken op de borden. Zoals altijd is dit de beste oplossing. We hadden al snel het perron gevonden vanwaar er een trein naar Amsterdam Centraal vertrok. We keken op de klok en we hadden niet veel tijd verloren waardoor we ons niet hoefden te haasten. Op Amsterdam Centraal stond de trein naar Haarlem al klaar. In Haarlem moesten we met de bus naar IJmuiden. In IJmuiden moest er nog één keer worden overgestapt op een andere bus. De laatste paar honderd meter naar de haven moest te voet worden afgelegd.

DSC08379Toen we in de haven aankwamen, lag de enorme boot (de Kings Seaways) al aangemeerd. Bij de terminal was het rustig waardoor we snel konden inchecken. We moesten nog een half uurtje wachten voordat we aan boord konden. We hadden een commandor class hut op dek 9. Toen we de deur openden van onze hut, keek Josanne wat verschrikt. Er was maar één eenpersoonsbed. De ander bleek opgeklapt aan de wand boven dit bed te hangen. Het was wel erg klein! Maar al snel kwam we tot de conclusie dat dit niet uit maakte, omdat er op de boot genoeg te doen en te zien was!

Tijdens het uitvaren hebben we lekker op het dek gestaan. Het schommelen van de boot viel ons hard mee. Buiten werd het al snel donker en toen er niets meer te zien was, zijn we naar binnen gegaan. We begonnen met een rondje lopen over de boot. Er was van alles te doen. Er was een bioscoop, casino, winkeltjes en verschillende restaurants en cafeetjes. Het plan was om eerst even te gaan kaarten op één van de vele zitplaatsen op de boot en daarna wilden we wat gaan drinken. Van deze plannen kwam uiteindelijk weinig terecht. Na een tijdje te hebben gekaart, wilden we van elkaar niet weten dat we toch wel wat zeeziek waren. We zwalkten daarom maar richting onze hut om op bed te gaan liggen. Zolang we maar plat lagen, viel de misselijkheid wel mee. De boot deinsde hard op en neer en we waren nog maar net op weg. In totaal (heen en terug) nog maar 28 uur te gaan! Gezien de weersomstandigheden was dit eigenlijk al wel te verachten. Het stormde op het vaste land al enorm, dus laat staan hoe hard het waaide op open zee.

Jeffrey is aan het eind van de avond nog even aan het rondzwalken geweest over de boot. De golven klotsten over het dek (de deuren naar buiten waren afgesloten) en als je naar buiten keek, zag je pas echte duisternis: er was geen ster te zien. De gangen waren leeg en je hoorde alleen maar gekraak en het loeien van de wind. Snel maar weer richting de hut dus. Het viel niet mee om rustig te blijven liggen in bed. Om de zoveel tijd (bij een hele hoge golf) rolde je bijna uit bed. Niet de meest ideale omstandigheden om zoveel uur op een boot te moeten verblijven.


Dinsdag 1 februari: Newcastle

DSC08401Uiteindelijk hebben we toch nog een paar uur slaap kunnen pakken, en na 16 uur varen kwamen we aan in Engeland. In de haven zagen we de kop van een zeehond bovenkomen. Erg leuk! We zijn de boot afgelopen en in de bus gegaan die ons naar het centrum van New Castle bracht. Blijft toch vreemd dat die mensen aan de andere kant van de weg rijden vergeleken met ons.

De bus stopt naast het centraal treinstation en vanaf hier kun je je eigen weg vervolgen. Winkelliefhebbers zullen waarschijnlijk kiezen voor een bezoek aan het overdekte  winkelcentrum MetroCentre in Gateshead, net buiten Newcastle. Als je met de bus vanaf de haven aankomt in Newcastle, moet je overstappen op een andere bus. Een groot deel van de passagiers koos voor dit overdekte winkelcentrum als eindbestemming in Newcastle. Wij kozen voor een bezoek aan de stad Newcastle zelf.

Vanaf de busplaats, zijn we door China Town gelopen. Hier hangen overal draken en lampionnen. In de etenszaakjes hingen dode eenden zoals bij ons kippen bij de poelier. Na China Town zijn we doorgelopen naar St James’ park, het voetbalstadion van Newcastle United. We komen bijna altijd wel tijdens onze vakanties langs of in een voetbalstadion, (maar niets is natuurlijk zo mooi als onze Grolschveste!) Op de plek waar het voetbalstadion van Newcastle gevestigd is, wordt al sinds 1880 gevoetbald. Het voetbalstadion heeft een capaciteit van 52.387 zitplaatsen. Dit kon Jeffrey allemaal aan Josanne vertellen. Het voetbalstadion staat letterlijk midden in de stad. Er staan gewoon woonhuizen om het stadion. De muren rondom de tuinen van de woningen zitten vol prikkeldraad en ijzeren punten. We hebben een rondje om het stadion gelopen en konden een glimp van het voetbalveld opvangen. De terreinknecht was net bezig met het grasmaaien.

DSC08448Inmiddels was het al halverwege de ochtend en we hadden nog niet ontbeten. Gelukkig kwamen we vlakbij het voetbalstadion een supermarkt tegen. Hier haalden we wat broodjes en wat extra drinken. In het parkje bij de Church of St Thomas The Martyr, een redelijk kleine, poesterige zwarte kerk (door de uitlaatgassen?), hebben we wat gegeten.

We vervolgden onze weg richting het Great North Museum. Dit bleek een erg leuk museum te zijn met als hoogtepunten een skelet van een T-Rex en een echte Egyptische mummie. Het museum is ingedeeld in een aantal zalen met elk een ander thema. Er is een zaal over de prehistorie, de Egyptenaren, de Grieken, de Romeinen en de wereldculturen. Ook was er een afdeling met veel opgezette dieren. We hebben hier ongeveer twee uur rondgelopen. De entree was gratis.DSC08466

Via de Grey street, één van de autovrije straten in het centrum, liepen we richting de rivier de Tyne. Aan de overkant van het water is de Sage Gateshead (een hypermodern concertgebouw) goed te zien. Langs de Tyne liepen we naar de Millennium bridge. Dit is een kantelbrug die kan roteren om zijn as. Op de brug kun je als voetganger apart lopen van de fietsers. Het pad van de voetganger is wat hoger zodat je een mooi uitzicht houdt. Het beweegt echter wel een beetje. Hier is Josanne niet zo’n fan van. De brug gaf inderdaad een mooie uitzicht over de rivier de Tyne. Er zijn meer bruggen die over de Tyne gaan, zo ook de Tyne bridge. Stuk voor stuk mooie bruggen om te zien.

DSC08508Van de brug zijn we doorgelopen naar Castle Keep. Dit fort heeft er voor gezorgd dat Newcastle Newcastle heet. Het is open ter bezichtiging. Wij zijn er, mede door tijdgebrek, niet binnen geweest. Onze rondwandeling eindigde bij de st Mary’s Cathedral. Langs deze kathedraal zijn we teruggelopen naar het centraal station om opgehaald te worden door de bus. De bus vertrok om 14.45 uur of om 15.45 uur (Engelse tijd). Op deze twee tijden vertrok de bus richting de boot. Als je er niet was, werd er niet op je gewacht. We wilden zo lang mogelijk in Newcastle blijven, dus daarom namen we de bus van 15.45 uur.

Om een uur of half 6 vaarden we de haven uit en vertrokken we weer naar Nederland. Totdat we de haven uit waren gevaren, zijn we op het dek gebleven. Het werd inmiddels ook alweer donker. Uit voorzorg zijn we maar direct op onze bedden gaan liggen. Door lekker te lezen in de tijdschriften die we mee hadden genomen en het eten van ham-kaas chips (Jeffrey had hier zin in, Josanne kon de lucht niet bepaald waarderen), kwamen we de avond wel door. ’s Nachts werden we af en toe wakker geschud door de hoge golven.


Woensdag 2 februari: De terugreis

DSC08609’s Morgens kwamen we weer aan in de haven van IJmuiden. Heerlijk weer met de benen op de grond en geen geschommel meer. Vanuit IJmuiden zijn we met de bus naar Haarlem gegaan. We wilden nog een dagje winkelen in de mooie stad Haarlem. De leukste winkel van Haarlem is de wereld van Jansje. Dit is een winkel die gerund wordt door mensen met een beperking. Al het personeel voelt zich gewaardeerd. Een jongen met het syndroom van down opent voor iedereen de deur. Een meisje met het syndroom van down helpt achter de kassa en is erg vriendelijk tegen haar klanten. Ze hebben leuke artikelen te koop. Als je doorloopt naar achterin de winkel, kom je in een restaurantje waar mensen met een beperking je bedienen. Helaas hadden wij al gegeten, anders hadden we hier onze lunch genuttigd.

Bij het naar buiten gaan wenste de butler met het downsyndroom ons een fijne dag. Dit zijn dingetjes waar wij van genieten! Verder zijn we niet al te lang in Haarlem gebleven want het was heel erg koud. Aan het eind van de middag stapten we weer lekker in de trein richting Rijssen.


2 reacties

Leave a Comment