Boedapest Reisverslag

Na het lezen van verschillende reisverslagen, hopen wij met dit Boedapest reisverslag ook een leuke bijdrage te kunnen leveren voor de mensen die zelf ook plannen hebben om op stedentrip naar Boedapest te gaan of voor de mensen die gewoon geïnteresseerd zijn.

7 november Vliegreis naar Boedapest
8 november Stadsdeel Boeda
9 november Stadsdeel Pest
10 november Dagtrip naar Bratislava
11 november Het Szechenyi badhuis
12 november Ons laatste dagje in Boedapest
13 november De terugreis van Boedapest naar Eindhoven

 


Vliegreis naar Boedapest

Om 13.35 uur vertrekt ons vliegtuig van Eindhoven naar Boedapest. We wilden met de trein naar het vliegveld. Jeffrey mocht nog gratis reizen met het openbaar vervoer en Josanne kon het grootste deel met korting reizen. Om 8.15 uur vertrokken we met de trein uit Rijssen. Tot aan Dieren moest Josanne een kaartje kopen voor het volle tarief. Vanaf Dieren tot aan Eindhoven kreeg ze 40% korting. De treinreis verliep zonder vertragingen en om 10:40 uur kwamen we al aan op het station in Eindhoven. Vanaf hier was het nog een klein stukje met de bus naar het vliegveld.

We arriveerden om 11:10 uur, dus ruim op tijd, op het vliegveld. Het is lastig in te schatten hoe laat je van huis moet vertrekken met het openbaar vervoer. Vertragingen heb je niet in de hand en je wilt je vlucht natuurlijk niet missen. We dropten onze koffer en gingen een tijdje op het panoramadek zitten. We hadden gezien dat het erg rustig was bij de douane. Toen we tegen 12:30 door de douane wilden, was de rust veranderd in een enorme drukte. Er vertrokken blijkbaar meer vliegtuigen om dezelfde tijd als die van ons. Josanne werd bij de douane wederom grondig nagekeken (haar schoenen moesten bij voorbaat al uit). Vlak achter de douane was onze gate al. We waren mooi op tijd.

Om 13.35 vertrok het vliegtuig richting Boedapest. Jeffrey zat weer bij het raampje maar hij had pech: het was de hele vlucht bewolkt. Er was dus weinig te zien. Wel zagen we nog een regenboog van bovenaf. Na een klein anderhalf uur werd boven de Donau de landing ingezet om vervolgens tegen 15:30 uur op het vliegveld van Boedapest te landen. We werden naar het uiteinde van terminal 2B getaxied, om vervolgens nog een hele wandeling te moeten maken over het platform om vervolgens de hal van de terminal te bereiken. We hoefden niet lang op onze koffer te wachten en dus konden we snel op zoek naar de bus. We moesten met bus 200 naar de stad. Hier werden we afgezet bij het metrostation Kispest. De kaartjes kochten we bij de kiosk op het vliegveld. Het was een ritje van 20 minuten met de bus. Het was ondertussen donker geworden en het sneeuwde. Het gaf een leuk beeld.

Op het metrostation Kispest is een groot overdekt winkelcentrum. Hier schonken we verder weinig aandacht aan en liepen door richting de metro. Omdat we 6 dagen in Boedapest zouden verblijven en veel gebruik wilden maken van het openbaar vervoer, kochten we voor 4950 HUF (zo’n 16,50 euro) per persoon bij het loket een weekkaart waarmee we onbeperkt gebruik konden maken van de metro, bus en tram. We hoefden hierdoor dus niet telkens opnieuw kaartjes te kopen.

Three Corners Hotel Art Superior hotelHet was goed kwartiertje tot aan het metrostation bij het hotel. Toen we het metrostation uitliepen, was het even lastig: welke kant moeten we op? In ons geval was dat de verkeerde kant. Het was al donker en het is vrij moeilijk om je te oriënteren als je uit de metro komt. Het kijken naar straatnaambordjes valt ook niet mee. De namen zijn onuitspreekbaar en moeilijk te onthouden. In een winkeltje vroegen we waar we het hotel konden vinden. Dit kon de meneer ons niet vertellen. Hij kon ons eigenlijk niets vertellen want hij sprak geen Engels maar was wel erg vriendelijk. Hij wees wel op de kaart aan waar we nu zaten. Het bleek dat we in tegengestelde richting van het hotel waren gelopen. We moesten dus een stukje terug en al snel vonden we het hotel. Op de hoek zit een 24uurs supermarktje en een gewoon supermarktje, waar we wat te drinken haalden voor in de hotelkamer. Tevens haalden we hier een voorraad aan flessen water, dit doen we overigens elke vakantie want wij wagen ons niet aan het water uit de kraan.

Wij verbleven in het Three Corners Hotel Art Superior hotel. Van de buitenkant zag het hotel er erg leuk uit. En ook het ontvangst leek veelbelovend er is een 24uurs receptie en ze waren erg vriendelijk. We kregen een hele mooie, schone en ruime kamer op de eerste verdieping. Het zag er super netjes en nieuw uit. Er stond een klein bureautje en een zithoekje en er is genoeg opbergruimte.

We lustten inmiddels allebei wel wat te eten. Voor het gemak gingen we naar een vlakbij gelegen Mc Donalds. De eerste reisdag liggen we over het algemeen op tijd in bed, dit ook deze keer. Gauw slapen om de volgende ochtend op tijd te kunnen beginnen met het bekijken van de stad!

Stadsdeel Boeda

Boedapest bestaat uit twee delen: de ene kant van de Donau heet Boeda, en de andere kant heet Pest. Vandaag wilden we richting Boeda. Boeda is het groene deel van de stad en is gebouwd op en rond een aantal heuvels.

 Tramlijn 2We begonnen de dag met een goed ontbijt in het hotel. Er was niets op het ontbijtbuffet aan te merken en het smaakte prima. Het enige nadeel wat we deze trip ondervonden aan het ontbijt, is dat het geserveerd werd in een kleine ruimte. Er waren niet veel tafeltjes waardoor het voor kon komen dat er mensen bij andere mensen aan een tafeltje gingen zitten. Gelukkig is dit ons niet gebeurd, want daar houden wij, vooral op de vroege morgen, niet zo van. Rond 10:30 uur vertrokken we naar de stad. We hadden gelezen dat je met tramlijn 2 een goede eerste indruk kon krijgen van Boedapest. Het was een soortgelijke route als die van de sightseeing bus, maar dan voor het normale tarief van het openbaar vervoer. Met de metro gingen we naar de eerste halte van tramlijn 2. Bij het verlaten van het metrostation moesten we ons even weer oriënteren. Dit ging al beter dan gisteren. We moesten nog een klein stukje met de bus tot aan de eerste tramhalte van lijn 2.

Het traject van tramlijn 2 gaat langs de Donau richting het noorden van Boedapest. Onderweg zie je veel mooie bezienswaardigheden. Het bevrijdingsmonument op de top van de Gellert-heuvel is vanaf bijna elke plek te zien. Verder zie je de oude stad van Boeda aan de overzijde van de Donau met het koninklijk paleis, de Mattiaskerk en het vissersbastion. Daarnaast zie je de Kettingbrug en rij je achter het parlementsgebouw langs. Vlak voor het Margithia eiland in de Donau eindigt tramlijn 2. Van hieruit gingen we een andere tramlijn over de Donau, ideaal met zo’n openbaar vervoerskaart waarmee je onbeperkt kunt reizen! Gelijk bij de eerste halte stapten we alweer uit. Vanaf hier liepen we langs de rivier totdat we recht tegenover het enorm grote en mooie parlementsgebouw stonden. We maakten een aantal foto’s en vervolgden de weg langs de st. Anna kerk totdat we rechtsaf konden slaan richting de oude stad. Het was nog een flinke klim omhoog via een heel aantal trappen. Eenmaal boven gekomen, zagen we een kleine rammelende, oude bus naar boven rijden. Josanne zei nog: blij dat we daar niet inzitten!

House of Parlement Vissersbastion

We kwamen uit bij het Vissersbastion. Vanaf de muren en kegelvormige torens hadden we een fantastisch uitzicht over de stad. Bij het Vissersbastion is ook de Matthias kerk gelegen. De toegang tot het Vissersbastion is gratis. Toegang tot de kerk kost wel entree. In ons leven hebben we inmiddels al zoveel kerken gezien, dat we besloten om niet naar binnen te gaan. We hebben een heel tijdje bij het Vissersbastion rond gelopen. Bij het informatiecentrum vroegen we hoe we het beste bij het vlak naastgelegen Koninklijk Paleis konden komen. We kregen een goede uitleg en een aantal plattegronden mee.

Uitzicht vanaf Castle Hill

Voordat we richting het Koninklijk Paleis gingen, wilden we eerst wat eten. We konden met de bus naar een vlakbij gelegen Mc Donald. Vanaf hier konden we met dezelfde bus (nummer 16) richting het Koninklijk paleis. De bus kwam voorrijden en jawel, het was dezelfde kleine, oude rammelende bus die we vlak na de klim naar het Vissersbastion hadden gezien. Naast de Mc Donald zat ook een KFC. Jeffrey had wel zin in wat kip en hiervoor moet je bij de KFC zijn. Het smaakte goed en even later zaten we weer in het busje omhoog richting het Koninklijk Paleis. In een mum van tijd (ja, wat wil je ook met zo’n snelheid!) arriveerden we op de plaats van bestemming.

Castle HillHet Koninklijk paleis is herkenbaar aan de groene daken en groene koepels. Ook hier kon je buiten overal weer vrij rondlopen. Binnen waren een aantal musea gevestigd waar je wel voor moet betalen. Vanaf de muren om het paleis heb je een nog mooier uitzicht over de stad dan vanaf het Vissersbastion. Bij één van de kraampjes kochten we een souvenirtje voor onze verzameling. Het was inmiddels al achterin de middag en het werd al wat schemerig. We hadden gelezen dat Boedapest ‘s avonds en ‘s nachts erg mooi verlicht zou zijn en we dachten dat we dit vanaf deze plek mooi konden zien. We waren nog wat aan het overleggen over hoe we hier vanavond het beste heen konden gaan en wat we in tussentijd wilden doen. Ondertussen werd het dusdanig snel donker, dat we besloten om weer terug te lopen in de richting van de muren van het paleis. Hoewel het nog maar 16:45 uur was, was het al aardig donker. Om 17:00 uur was het zelfs al helemaal donker. Dit hadden we gisteren niet in de gaten gehad en het verbaasde ons allebei. We probeerden een aantal mooie foto’s te maken van het prachtig verlichte parlementsgebouw en de kettingbrug. Dit bleek nog lastiger dan gedacht. Na enig oefenen kwamen we tot de conclusie dat we de fotocamera op het statief moeten zetten en dan de zelfontspanner op 10 sec aan moeten zetten. De camera moet tijdens het maken van de foto beslist worden los gelaten! Zo krijg je mooie foto’s in het donker. Want als je de camera maar iets beweegt, krijg je allemaal lichtstrepen op de foto’s.

Via de rammelbus gingen we terug richting het hotel. We wisten niet precies waar we uitkwamen, maar dat zagen we later wel. Eenmaal bij het eindpunt aangekomen, bleek het dat we in de winkelstraat van Boedapest stonden. Hier was ook een klein kerstmarktje waar we dan ook gelijk een braadworst en een vleesspies haalden. Nadat Jeffrey omrekende wat hij betaald had, vond hij zijn braadworst opeens niet zo lekker meer. We hadden niet verwacht dat we € 5.- voor een braadworst zouden betalen, aangezien de rest van het eten hoegenaamd niks kost. We liepen nog wat langs de winkels en uiteindelijk kwamen we bij een metrostation.

We wilden één van deze dagen naar Bratislava met de trein. Omdat we niet wisten hoe dit precies in zijn werk gaat, leek het ons verstandig om even langs het treinstation te gaan om te kijken hoe we kaartjes kunnen kopen en wat de exacte vertrektijden zijn. We hadden wel wat op internet gevonden, maar we wisten niet zeker of dit klopte. Het was een klein stukje met de metro naar station Keteli. Aan het loket vroegen we wat de vertrektijden zijn naar Bratislava. We kregen een blaadje mee waar dit op stond. Vanaf het station was het nog een paar haltes tot aan het hotel. Op de kamer bekeken we de foto’s van vandaag, typten we ons stukje en maakten plannen voor de volgende dag. Daarna lekker douchen en met een goed boek het bed in.

House of Parlement verlicht Castle hill (2)

Stadsdeel Pest

De dag begon voor ons weer met een lekker ontbijt in het hotel. We wilden vandaag de overige bezienswaardigheden langs in Boeda die we gisteren niet meer konden bekijken. Als eerste wilden we naar de bevrijdingsheuvel. Met behulp van de stadskaart voor het openbaar vervoer, stippelden we de route uit. Vanaf het Gellert hotel vlakbij ons hotel, moesten we een klein stukje met de tram naar een bushalte. We wisten alleen niet precies waar we eruit moesten. Toen we op een gegeven moment bij het eindpunt aankwamen, wisten we één ding zeker: we waren veel te ver uit de richting geraakt. Dus reden we met de volgende tram weer terug. Nu zagen we de halte wel waar we moesten uitstappen. Vanaf deze tramhalte vertrok er een bus naar de top van de heuvel.  Je kunt ook lopend naar de top, wat een hele klim is. Dit keer kozen we voor het gemak van de bus.

BevrijdingsheuvelUitzicht vanaf bevrijdingsheuvel

Gellert MonumentBoven op de heuvel staat het overwinningsmonument die vanuit heel Boedapest te zien is. Het monument is vrij toegankelijk. Je hebt vanaf de heuvel een schitterend uitzicht over Boedapest. We maakten een paar mooie foto’s en gingen met de bus weer naar beneden.Van daaruit zijn we naar het Gellért monument gewandeld. Van dit monument stond een hele mooi foto in het Capitool. Een mooi monument met een mooie waterval erachter. Eenmaal boven bij het monument was het niet wat we hadden verwacht. Het was bespoten met graffiti, de waterval lag droog en het monument zelf kon je niet zien, want daar liep je achterlangs. Een tegenvaller dus!

De bezienswaardigheden van Boeda hadden we inmiddels gezien. Op naar Pest dus. We wilden graag voordat het donker werd nog langs het Millenniumplein. Dit grote plein is makkelijk te bereiken met de Metro M1. Het plein heeft een eigen metrohalte waardoor je onder het plein uitstapt. We maakten snel nog een paar foto’s en liepen over het plein naar het stadspark van Boedapest. Onderweg kwamen we langs de buitenschaatsbaan waar vorig jaar het WK afstanden is gehouden. Achter de schaatsbaan ligt het kasteel Vajadahunyad kasteel. Tegenover dit kasteel bevindt zich het Szecheny badhuis en de dierentuin. We willen één van de komende dagen naar dit badhuis en nu wisten we al waar we dit konden vinden. De badhuizen in Boedapest zijn vaak voor één geslacht geopend. Op maandag & dinsdag bijvoorbeeld, zijn alleen mannen welkom en woensdag & donderdag alleen vrouwen. Er zijn ook badhuizen die gemaakt zijn voor één geslacht en waar het andere geslacht helemaal niet welkom is. Bij het Szechenyi badhuis waren drie afdelingen. Het binnenhuis was aan de linkerkant voor vrouwen, rechts voor mannen en buiten was gemengd. Op zondag worden de binnendeuren verwijderd en was alles toegankelijk voor mannen en vrouwen. Onze keuze was dus gauw gemaakt. Via het metrostation naast het badhuis gingen we terug in de richting van het hotel. Het werd inmiddels donker.

Vajadahunyad kasteelHeldenplein

Jeffrey liet zich de hotwings weer goed smaken bij de KFC en Josanne nam in haar rugtas wat kipnuggets van de MAC mee naar de KFC. Het was inmiddels volledig donker geworden. De bekende bouwwerken in Boedapest zijn prachtig verlicht en daarom besloten we om een lichttoer te doen. Met de tram gingen we een stuk langs de Donau totdat we bij het punt kwamen waar we het Vissersbastion en het koninklijk paleis op de foto konden zetten. Het was even zoeken naar de juiste camerastand. We hadden het statiefje bij ons en met behulp van de zelfontspanner lukte het ons om een aantal mooie foto’s te maken. Via de kettingbrug liepen we naar de overkant van de Donau. Vanaf hier konden we het parlementsgebouw op de foto zetten. Toen we terug op de hotelkamer waren, bekeken we snel het resultaat van de foto’s. En er zaten gelukkig een aantal goed gelukte foto’s tussen!

Vissersbastion verlicht House of Parlement verlicht

Dagtrip naar Bratislava

Vandaag moesten we op tijd uit bed. We wilden met de trein naar Bratislava. Er vertrekt om de twee uur vanaf het station Keteli een trein in de richting van de hoofdstad van Slowakije. Om genoeg tijd te hebben in de stad, moesten we om 9.25 vanaf station Keteli (4 metrostations vanaf ons hotel) vertrekken. We moesten nog een kaartje kopen. We hadden al gekeken waar dit kon en hoe dit moest. Omdat we niet wisten of het druk bij het loket zou zijn en omdat we niet wisten vanaf welk perron de trein vertrok en of dit ver lopen was, besloten we om tegen 8:30 uur uit het hotel te vertrekken. We zaten dus op tijd aan het ontbijt.

Treinkaartje naar BratislavaRond 9:00 uur waren we op het treinstation Keteli. Aan het loket kochten we twee retourtjes. Het retourtje blijft 30 dagen geldig. Je hoeft dus niet op één dag heen en terug. Het kaartje werd met de hand uitgeschreven. Dit hield in dat de mevrouw achter het loket met de pen het vertrek-  en aankomststation opschreef. Ook schreef ze de prijs, de datum en het aantal personen op het kaartje. De trein vertrok vanaf spoor 1 en had als eindbestemming Berlijn. Één van de tussenstations was Bratislava. De trein stond al klaar dus konden we gelijk een mooi plekje zoeken. Op het kaartje staan geen vaste zitplaatsen vermeld. Er waren gewone coupes met rijen stoelen en er waren hokjes met 6 stoelen die je met een deur kon afsluiten.  Wij gingen zitten in één van die vrije hokjes. De trein vertrok mooi op tijd en in een langzaam tempo verlieten we Boedapest. We kwamen door de oude buitenwijk en langs hele kleine stations. Het is moeilijk te zien of het wel echte stations waren, want perrons ontbreken. De mensen staan gewoon langs de kant van de rails.

Onderweg in de trein langs de DonauWe  stopten op een aantal grotere stations: Vac, Nagymaros-Visegrad, Szob, Sturovo, Nove Zamky en voor ons de eindbestemming: Bratislava hl. st. Het gedeelte tussen Nagymaros-Visegrad en Szob was het mooiste. Hier reed de trein door het heuvelachtige gebied langs de Donau. Tussen Szob en Sturovo was de kerk van Esztergom goed te zien. De rest van de route ging vooral door laagvlaktes, kleine plaatsjes en in Slowakije tussen weilanden door. We werden een paar keer gecontroleerd. We moesten ons treinticket laten zien waarop de conducteur er een krabbeltje opzette. Er was geen paspoortcontrole bij de grens. Na een treinrit van twee uur en drie kwartier naderden we om 12:10 uur Bratislava. De buitenwijken zagen er oud en vervallen uit. Ook het station was sterk verouderd.

Beelden in BratislavaHet oude centrum van de stad en het kasteel van Bratislava bevinden zich op loopafstand van het station. We liepen langs een drukke straat in de richting van een paar oude kerken. We gingen er van uit dat daar het centrum wel zou zijn. Onderweg kwamen we bordjes tegen die ons vermoeden bevestigden. Na 20 minuutjes lopen kwamen we aan in het oude deel van de stad. Bratislava is niet echt een toeristische stad. Toch was het oude centrum leuker dan we dachten. We hebben er een tijdje rond gelopen en wat leuke foto’s gemaakt. In het centrum stonden allemaal koperen beelden die een beroep uitbeelden, erg leuk om te zien. Dit vonden de Japanners ook. Bij elk beeld stonden Japanners om foto’s van de beelden en van hunzelf met de beelden te maken. Vanaf het oude centrum liepen we in de richting van de Donau. Vanaf hier kon je het kasteel van Bratislava zien. Het is gelegen op een heuvel, dus het was nog een aardig klimmetje omhoog. Vanaf het kasteel heb je een erg mooi uitzicht over de stad en de Donau. Je kon goed het verschil zien tussen het mooie oude centrum met de mooie oude kerken en de rommelige andere stadsdelen.

Kasteel van Bratislava Oude centrum Bratislava

In eerste instantie wilden we met de trein van 17.54 terug naar Boedapest. Het was inmiddels 15:15 uur en eigenlijk hadden we alles wat we wilden zien, al bekeken en het zou over een dik uur al donker worden. We besloten daarom om met de trein van 15.54 uur terug te gaan. We liepen daarom in een stevig tempo terug naar het centraal station, waar we een paar minuten te vroeg aankwamen. We moesten op perron 2 een paar minuten wachten op de trein. Dit keer zaten we in een  normale coupe. De hele treinrit zaten we als enige in deze coupe. De rest van de trein was ook voor het grootste deel leeg. Het was inmiddels al donker geworden, dus er was onderweg weinig te zien. Onderweg kwamen we allemaal politie auto’s tegen en er liepen veel agenten in de trein. Waarschijnlijk zochten ze iemand.

Om 18:45 uur kwamen we aan in Boedapest. We moesten nog wat eten, dus dit deden we maar gelijk. Vervolgens gingen we terug naar het hotel waar we de foto’s van deze dag bekeken. Dankzij de treinrit hebben we wat meer van Hongarije en Slowakije gezien. Hoewel Bratislava geen bestemming is voor een meerdaagse stedentrip, is het toch erg leuk om er een paar uurtjes te lopen en is het een prima af te reizen voor een dag vanuit Boedapest

Het Szechenyi badhuis

Vandaag wilden we het rustig aan doen. We sliepen wat uit en gingen laat aan het ontbijt. Daarna zochten we wat foto’s uit en werkten het reisverslag bij. Jeffrey probeerde Twenteradio op te zetten om de wedstrijd Twente tegen Vitesse te luisteren. Dit lukte niet omdat het internet hiervoor te langzaam was. Heel even hoorden we geluid. We hoorden de verslaggever nog net zeggen dat het een oersaaie wedstrijd was waarin niets gebeurde. Toen viel het geluid weg. We misten dus niets.

Tegen 13:00 uur gingen we de stad in. We hadden onze zwemkleding, handdoeken en slippers in de rugtas meegenomen omdat we naar het Szechenyi badhuis wilden. Waar normaal gesproken mannen en vrouwen in een aantal binnenbaden gescheiden worden, was het vandaag mogelijk om overal gezamenlijk te baden. Boedapest heeft een heel aantal verschillende badhuizen. Het water waarmee de baden gevuld worden, komt uit het binnenste van de aarde naar boven door scheuren in de rotsige heuvels van Boeda. Wij kozen ervoor om naar de Szechenyi baden te gaan omdat dit het grootste badhuiscomplex is van Europa. Naast het binnenbad zijn er buiten ook warmwater en zwembaden. Daarnaast is het in dit badhuis mogelijk om als man en vrouw (de meeste binnenbaden en alle buitenbaden) gezamenlijk te bezoeken.

St. StefansbasiliekVoordat we naar het badhuis gingen, liepen we vanaf het hotel richting de synagoge van Boedapest. Dit is de grootste van Europa. Daarna liepen we verder naar een parkje. Achter het parkje zagen we een groene koepel. We vroegen ons af wat daar te zien was. Op de kaart konden we dit niet vinden. Het bleek de St. Stefansbasiliek te zijn. Deze basiliek hadden we al vanaf de overkant van de Donau gezien vanaf het Vissersbastion en het Koninklijk Palies. Het stak boven de andere gebouwen uit en viel daarom erg op. We wisten toen niet wat het was en wilden dit nog opzoeken. Nu kwamen we het min of meer bij toeval tegen. We maakten een paar foto’s van de buitenkant en ook hier gingen we niet naar binnen. In Boedapest is alles gratis te bezichtigen van de buitenkant. Bij veel kerken en gebouwen betaal je pas entree als je naar binnen wilt. Uit principe betalen we geen entree voor kerken, dus liepen we verder in de richting van het operagebouw.

Het operagebouw ziet er van buiten al mooi uit, maar van binnen is het nog veel mooier. We hebben helaas maar een klein gedeelte kunnen zien omdat de rest uitsluitend met rondleiding en minivoorstelling te zien waren. We stapten bij het operagebouw op de metro om vervolgens een paar haltes later bij het Szechenyi badhuis uit te stappen. Gisteren waren we hier al langsgelopen en hadden toen bij de entree al op de informatieborden gekeken. We wisten dus al waar we moesten zijn. Bij het kopen van de tickets moet je aangeven of je een cabin of een locker wilt. Een cabin is een privé omkleedhok die je op slot kunt doen en is iets duurder. Een locker is een gezamenlijke omkleedruimte (mannen en vrouwen gescheiden). Wij kozen voor een cabin en kregen bij de entree twee polsbandjes. Deze moesten we voor een apparaat houden waarop een nummer van de cabin werd getoond. In deze cabin moet je je omkleden. De kleren en overige spullen kun je in het kleedhokje laten hangen. Bij het verlaten van het kleedhokje houd je je polsbandje voor het slot en dan wordt het kleedhokje afgesloten.

We namen onze handdoeken mee  en deden onze slippers aan (is verplicht). Je kunt je handdoek ophangen bij de verschillende baden en de slippers kun je aan de rand van het bad zetten. We begonnen gelijk met het eerste bad. We zagen dat andere mensen foto’s maakten in het badhuis. Dit wilden wij ook, dus haalden we onze camera uit het kleedhokje. Het begon buiten al wat schemerig te worden. We moesten dus snel zijn als we nog wat mooie foto’s wilden maken van het buitenbad. Dit deden we dan ook snel. Het fototoestel brachten we weer terug naar het kleedhokje.

De buitenbaden zien er het mooiste uit. Ze zijn omringd door de gele muren van het badhuis. Er zijn buiten drie verschillende baden. We begonnen in het bad met de minst hoge watertemperatuur: het Olympische bad. In dit middelste bad is een badmuts verplicht voor mensen met lang haar en er mag alleen baantjes worden gezwommen. Dit wisten we dus Josanne had een badmutsje (uit de badkamer van ons hotel) meegenomen. Jeffrey wilde kijken of hij nog borstcrawl kon en zwom dus een baantje. In de tijd dat hij nog geregeld zwom, had hij nog geen lenzen. Na dit baantje borstcrawl ook niet meer: na wat zoekwerk bleek de linkerlens te zijn verschoven en zat gelukkig nog op het oog. De rechterlens was weg. Verder niet zo’n heel groot probleem omdat hij reserve lenzen bij zich had. Jeffrey zat even op het trapje op zoek naar zijn lens maar dit mag absoluut niet. Direct kwam er een mannetje aan met een fluitje die al wapperend met zijn armen gebaard dat je baantjes moet zwemmen of eruit moet.

Szechenyi BadhuisSzechenyi Badhuis

Het leek ons beter om te gaan dobberen in één van de twee andere buitenbaden. We begonnen met het bad met de minst hoge temperatuur: 34 graden. Hoewel je met het frisse weer buiten aan het zwemmen was, had je het door de hoge watertemperatuur totaal niet koud. Na een tijdje gingen we naar het andere buitenbad. Hier was de watertemperatuur 38 graden. Dit was nog aangenamer. Er was gelegenheid tot een potje schaken op één van de plateaus die in het water stonden. Veel oudere mannen waren met elkaar aan het schaken terwijl ze in het zwembad dobberden. De badhuizen worden in Boedapest door veel inwoners gebruikt als ontspanningsactiviteit. Men gaat na het werken even een uurtje relaxen in één van de vele baden. Echt een aanrader als je een keer in Boedapest komt!

Na een uurtje of twee hadden we het wel gezien. We besloten om nog even naar de binnenbaden te gaan. In het kleedhokje kleedden we ons weer om en gingen wat te eten zoeken. Het restaurant bij het badhuis leek ons wel wat. Aangekomen bij het restaurant bleek er helaas een dansavond te zijn en er kon niet gegeten worden. We besloten om hetzelfde te doen als eerder deze week. Josanne haalde kipnuggets bij de Mc Donald. De hotwings zijn haar wat te pittig (net als alle andere kip van de KFC). De kipnuggets van de Mc Donald namen we mee naar de KFC en hier bestelden we de patat en voor Jeffrey een bucket hotwings. Het was alweer na negenen toen we op de kamer terug kwamen. We gingen douchen, foto’s bekijken en lekker naar bed.

Ons laatste dagje in Boedapest

De laatste volledige dag in Boedapest is voor ons aangebroken. Dat wat we wilden doen en zien, hebben we inmiddels bijna allemaal gedaan. We wilden nog een bezoek brengen aan de markthal en het parlementsgebouw en voor de rest van de dag hadden we geen plannen.

Na het ontbijt vertrokken lopend in de richting van de markthal. Het was vandaag voor het eerst dat de zon niet te zien was. Het was grauw en grijs buiten en het miezerde heel iets. Het was een klein stukje lopen vanaf het hotel naar de markthal. In de markthal zijn 180 kraampjes te vinden die voornamelijk levensmiddelen en souvenirs verkopen. We kochten nog een klein souvenirtje voor op de reistafel en vertrokken daarna met tramlijn 2 naar het parlementsgebouw. Het was even goed kijken waar de ingang was. Dit bleek aan de achterzijde van het gebouw te zijn. Helaas hing er naast de ingang een bord met de mededeling dat er vandaag geen tickets meer te verkrijgen waren. Het was inmiddels rond 12 uur en het parlementsgebouw sloot op maandag om 13.00 uur. Dit wisten we niet en we baalden hier behoorlijk van. Het was vandaag immers onze laatste mogelijkheid om het parlementsgebouw van binnen te bekijken.

MarkethallMarkethall (binnen)

We hadden gedacht dat we voor de bezichtiging van het parlementsgebouw een middagje nodig hadden. Nu dit niet doorging, hadden we dus nog een zeeën van tijd over vandaag. Jeffrey had de afgelopen dagen op reclameborden gezien dat er onlangs een nieuwe legowinkel in Boedapest was geopend. Het leek hem leuk om hier even te kijken. De winkel is gevestigd in een groot overdekt winkelcentrum naast het eindstation van metrolijn 3. Hoewel de winkel een stuk kleiner was dan we hadden verwacht, was het leuk om tussen al die legodozen te lopen. Josanne maakte een foto van de lego winkel waardoor er direct beveiliging aan kwam. Er mochten geen foto’s worden gemaakt in het winkelcentrum. Nou we hadden de foto en wissen hem niet!

We maakten nog een rondje met de metro en tram en besloten toen om terug te gaan naar het hotel. Het regende inmiddels en we hadden alles gezien wat we wilden. Het was al aan het eind van de middag en het begon al schemerig te worden. Op de hotelkamer pakten we alvast de koffers in. Morgenvroeg hebben we hier geen tijd voor omdat we al vroeg richting het vliegveld moeten. We hadden vanavond nog niet gegeten en gingen voor het gemak weer naar de KFC vanavond. Die kippenpoten blijven goed smaken! Terug op de hotelkamer was het tijd om snel te gaan slapen en de wekker te zetten voor de volgende morgen.

De terugreis van Boedapest naar Eindhoven

Om 03.45 uur ging de wekker en deze maakte ons met een hoop kabaal wakker. Jeffrey vind het over het algemeen niet erg om vroeg op te staan, maar met dit tijdstip had hij wat meer moeite. Josanne is niet zo’n fan van vroeg opstaan, maar zij was verrassend goed wakker. We hadden een uur de tijd om ons klaar te maken voor vertrek. Om 04:45 zou de taxi ons ophalen bij het hotel. In eerste instantie wilden we met de metro en bus naar het vliegveld. De metro begint om 04:45 te rijden. Als we de directe aansluiting met de bus konden halen, zou het betekenen dat we iets voor 6 op het vliegveld zouden zijn. Om 06.20 sluit de gate. Als alles goed zou gaan, hadden we dus een half uur de tijd om de koffer in te checken, door de douane te gaan en naar de gate te lopen. Dit leek ons wat krap. Daarom regelden we gisteren via het hotel een taxi voor een van te voren afgesproken vaste prijs van 6500 HUF.

De taxi was precies op tijd. Het was 20 minuten rijden tot aan het vliegveld. De meter in de taxi liep snel op. Voordat het vliegveld te zien was, was het al de 6000 HUF’s gepasseerd. Bij het instappen hadden we het verder niet met de chauffeur over de prijs gehad. Het hotel had immers een vaste prijs afgesproken. Toch knepen we hem wel een beetje toen de meter bij het vliegveld bij een bedrag van 8000HUF’s tot stilstand kwam. We hadden gisteren 7000 HUFS achtergehouden voor de taxirit en zouden, in het geval we via de taximeter af moesten rekenen, tekort komen. Toen we voorzichtig vroegen welk bedrag we moesten afrekenen, zei de chauffeur gelukkig de bij het hotel afgesproken prijs van 6500HUFS.

We waren mooi op tijd op het kort geleden verbouwde en gemoderniseerde vliegveld. We checkten gelijk de koffer in en besloten om maar gelijk door de douane te gaan. Josanne moest uit voorzorg de schoentjes weer uit doen. Dit hielp helaas weer niets want het poortje piepte weer aan alle kanten toen zij deze passeerde (die vervelende bh ook…). Na weer uitvoerig te zijn gecheckt en bevoeld, mocht ze doorlopen. We gingen op zoek naar de gate. Toen we bij de laatste gate aangekomen waren, stond hier een bordje: passagiers voor de vlucht met Ryanair moesten nog een stukje doorlopen. We liepen de trap af naar buiten. Ondertussen keken we elkaar al een keer aan. Dit was best vreemd. Totdat we een eind voor ons drie grote festivaltenten zagen staan. Buiten stond een wc wagen en in de tenten stonden dranghekken met warmtelampen erboven. Dit was dus de gate van Ryanair. Alles om de kosten te drukken! Maar het had ook wel weer wat en als je vliegt voor de prijs van een kratje bier, mag je niet zeuren.

De Boeing 737 zat nagenoeg vol en vertrok op het geplande tijdstip. Na een uur en drie kwartier stonden we in Eindhoven weer aan de grond. Het was inmiddels iets voor 09:00 uur in de ochtend. We gingen gelijk met de bus naar het treinstation van Eindhoven. Hier haalden we wat broodjes. Door het vroege tijdstip van vertrek waren we hier nog niet aan toe gekomen. Na een treinreis van een goede 2.5 uur waren we om 12:45 terug in het altijd mooie Rijssen.

Reacties zijn afgesloten.