Preah Vihear en de reisplannen voor Maleisië

Inmiddels zijn we al aan het rondreizen in Maleisië. We lopen iets achter met het plaatsen van de reisverslagen. Dit zijn de laatste van Cambodja!

5-11-2013

1 - Stung TrengVandaag vertrekken we naar onze volgende bestemming. Woensdag gaan we Preah Vihear, een tempel gelegen op een berg op de grens met Thailand en door Unesco erkend als werelderfgoed. Dit is een behoorlijk eind rijden vanaf Banlung, onze vorige verblijfplaats en de verwachting is dat we laat in de middag zullen aankomen. Te laat dus om de tempel te bezoeken. Vandaar dat we vandaag alvast vertrekken naar het guesthouse (Oeng Kong Huy) in Sroa Eam Village vlak in de buurt van de berg met de tempel. Het eerste gedeelte van de route hadden we 3 dagen geleden al eerder gereden toen we naar Banlung gingen. In plaats van links af te slaan op de hoofdweg 7 richting Phnom Penh, gingen we rechts af richting Stung Treng. Rond 11:00 uur kwamen we in deze plaats aan bij de ferry om ons aan de overzijde van de Mekong te brengen. Met een beetje passen en meten lukte het om de boot vol te pakken met de auto zo’n 80 ander mensen, waaronder een aantal voetgangers en brommertjes en een hele hoop goederen. Het duurde even voordat we daadwerkelijk voeren, want het bootje was nog niet vol genoeg. Er werd veel eten en drinken naar de overkant gebracht naar de dorpjes die daar zijn. Nadat alles en iedereen aan boord was, konden we vertrekken. We werden weer vreemd aangekeken door veel mensen. De mensen die ons niet aankeken, waren druk met eten. We zagen gekookte eieren met kuikens erin voorbij komen en er was een man die at 4 a 5 zwarte eieren op. Het zal vast heel lekker zijn, maar het ziet er niet uit.

3 - Platgebrande stukken bosDe verdere tocht ging het merendeel door bossen of verbande bossen. Veel bosgebieden zijn en worden hier platgebrand door de lokale bevolking zodat ze er zoete aardappels en rubberbomen kunnen planten. Op zich wel erg jammer voor de natuur, maar aan de andere kant: ze moeten ergens van leven.

Rond 13:30 uur stopten we voor de lunch in de plaats Tbeng Meanchey, gelegen in de provincie Preah Vihear. We hadden ook best zin in wat eten aangezien we om 8:30 uur ontbijt hadden gehad. We hadden zin in witte rijst met een lekker stukje vlees, maar helaas was dat niet verkrijgbaar bij dit restaurantje. We konden kiezen uit fried rice (soort nasi) met kip, varken rundvlees. Rundvlees dan maar. We kregen een groot bord vol en het smaakte redelijk.

Na het eten gingen we weer op weg. We moesten nog zo’n 100 kilometer afleggen. De weg was verbazingwekkend goed. Het eerste stuk was niet volledig geasfalteerd, maar de ondergrond was hard genoeg waardoor er geen kuilen en gaten ontstaan. De weg was nog niet lang geleden aangelegd en wordt hier en daar nog verder verbeterd. Het laatste deel van de reis was over een asfaltweg, dus we konden lekker op schieten.

2 - Onverharde wegen4 - Enorme stofwolken op sommige stukken weg

Om 15:30 uur kwamen we aan bij het guesthouse. Het kamertje ziet er goed uit nadat we eerst wederom een dikke spin vermoord hebben. Gelukkig zullen we hier geen gekko’s of kikkers hoeven te verwachten in de badkamer. Het Oeng Kong Huy guesthouse zit naast 3 andere nieuwe overnachtingsplekken. De mensen hier in dit gebied beginnen al meer in te spelen op de opkomende populariteit van de Preah Vihear tempel die hier vlakbij gelegen is en die dankzij de verbeterde infrastructuur steeds beter bereikbaar wordt. Preah Vihear ligt op de grens met Thailand en is de inzet van een grensgeschil. In 1962 werd de tempel aan Cambodja toegewezen door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. De situatie is tot op heden gespannen. Lange tijd kon deze tempel alleen vanuit Thailand worden bezocht. De toegang van Cambodjaanse kant was gesloten. Momenteel is het juist andersom: wegens opnieuw opgelaaide spanningen tussen Cambodja en Thailand is de berg en tempel momenteel niet meer te bezoeken vanuit Thailand. Morgenvroeg om 5 uur gaan we al op pad. We kunnen (zelfs met de 4×4 auto) niet tot aan de top van de berg komen. Aan de voet van de berg moeten we overstappen op een pick-up truck die ons naar boven zal brengen. Het zal ons benieuwen!

6-11-2013

3 - (foto gemaakt na het bezoek aan de temepl) Op de top van deze berg ligt Preah Vihear4.30 uur in de ochtend: Jeffrey en Josanne stonden alweer naast het bed. Weliswaar nog niet helemaal wakker, maar de oogjes waren in elk geval los. Om 5 uur gingen we in het donker op weg naar de berg waarop de tempel van Preah Vihear is gelegen. Toen we na een kwartiertje rijden de berg naderden, zagen we letterlijk en figuurlijk de bui al hangen… In de schemering zagen we een grote grijze wolk om de top van de berg hangen. Deze wolk ging er voor zorgen dat we de zonsopgang niet konden zien en dat het uitzicht bar slecht was vandaag.

1 - Tempel zoals wij die (helaas) zagenAan de voet van de berg stapten we over in een pick-up truck. De weg liep het eerste deel al stijl omhoog, maar het tweede deel was pas echt stijl. Het was alsof je in een achtbaan zat, zo stijl ging je naar boven. Het zicht was boven inderdaad bar slecht. We hadden ook gehoopt dat er bijna geen mensen zouden zijn. Dit viel tegen, er liepen weliswaar geen westerlingen rond, maar er waren aardig wat Aziaten te zien. De wolk heeft ervoor gezorgd dat we de zonsopgang niet hebben gezien, slechts af en toe (als de wolk dunner werd) van het uitzicht konden genieten en alleen maar belabberde foto’s konden maken. Het waaide ook erg hard. Voordeel was weer wel dat de wolken in de lucht flink in beweging waren en je dus soms een wat heldere lucht had zodat je nog iets van het fantastische uitzicht kon zien over Thailand en Cambodja.

De tempel is een knap staaltje bouwkunst, maar het is vooral de ligging die het zo speciaal maakt. We hebben een uurtje of twee rondgelopen en zijn toen weer met de pick-up truck naar beneden gegaan en teruggereden naar het guesthouse voor een ontbijtje: rijst met varkensvlees. Net als gisteravond. Erg lekker.

3 - Op de top van deze berg ligt Preah VihearHet was nog zo’n 200 kilometer rijden naar Siem Reap en dankzij de goede weg ging dit vrij snel. Als je hier een paar jaar geleden over het karrespoor zou hebben gereden, had je waarschijnlijk nog veel grote bossen gezien. Veruit het merendeel is inmiddels platgebrand om langbouwgrond te winnen en om rubberplantages aan te leggen… Iets na de middag waren we terug in de plaats waar we 6 dagen geleden vertrokken: Siem Reap. De route was in totaal zo’n 1400 kilometer en we hebben veel geweldige dingen gezien en gedaan die we niet zelf in zo’n korte tijd konden regelen. De volgende keer trekken we er weer zelf op ons zelf op uit indien dit toelaat!

De komende twee nachten verblijven we in het Banlinda Hostel in Siem Reap. Het leuke is dat er een zwembad aanwezig is. Minder leuk is dat het vooral wil regenen. Ook al regende het, we hebben toch nog even een duik genomen. Een groot deel van de middag hebben we met meneer Bun Toeung aan tafel gezeten, de eigenaar van dit hostel. Tot een jaar of 4 geleden was hij docent aan de universiteit van Phnom Penh in de richting van Economie. Toen we na een tijdje naar onze kamer wilden gaan om te douchen, hield hij ons tegen. Hij wilde nog met ons praten over geschiedenis, filosofie en cultuur. We vonden hem een mooie kerel, dus we bleven nog even zitten. Hij vertelde ons veel over Cambodja en vroeg waar we zoal waren geweest de laatste tijd. Om zijn verhaal kracht bij te zetten, pakte hij een vel papier en schreef wat steekwoorden op. We vertelden dat we vanmorgen naar Preah Vihear waren geweest. Hij kon hier veel over vertellen, waaronder het feit dat er op 11 november een uitspraak wordt gedaan door het Cambodja Tribunaal in Den Haag over de vraag wie de zeggenschap heeft over het land (en tempel) rondom Preah Vihear: Cambodja (zoals nu het geval is), of Thailand (die de zeggenschap opeist). Hij vertelde dat, wat de uitspraak ook zou worden, de situatie er niet beter op zou worden. We wachten het met belangstelling af. De rest van de dag hebben we niet bijster veel uitgevoerd. ’s Avonds hebben we nog even een duik in het zwembad genomen en zijn we de stad in geweest om lekker even wat te eten.

7-11-2013

1 - Wij met Bun Toeung (eigenaar van BunLinda)Kort gezegd kan de dag van vandaag worden omschreven als: een lambal dag. We hebben uitgeslapen en de reisplannen voor Maleisië nog wat verder uitgewerkt. Dit wilden we buiten doen aan de tafeltjes onder de overkapping. We zaten nog maar net of daar kwam Mister Bun Toeung aan. Hij ging bij ons zitten en vroeg of we facebook hadden. Vol trots liet hij zijn facebookpagina zien waarop ik weet niet hoeveel foto’s staan. Hij wil met elke gasten op de foto met zijn hotel op de achtergrond en die plaatst hij dan op zijn facebook. Hij vroeg of hij ook met ons op de foto mocht. Uiteraard. Hij vroeg ons wat dingen over Nederland. Vooral het feit dat wij onder de zeespiegel leven vond hij fascinerend. Hij vroeg er van alles over en Jeffrey vertelde hem over de Watersnoodramp van 1953, de afsluitdijk, Flevoland en weet ik allemaal nog meer. Mister Bun Toeung maakte aantekeningen en de plaatjes die Jeffrey op internet liet zien, vond hij geweldig.

2 - Meest toeristische gedeelte van Siem  ReapVan het voornemen om de reisplannen voor Maleisië verder uit te werken, kwam niet veel meer van. Gelukkig hadden we de benodigde vliegtickets vanmorgen al geboekt op onze kamer. Wat betreft de vlucht van Langkawi naar Singapore hadden we geluk: de prijs was ten opzichte van gisteren gehalveerd. Toch mooi weer een dikke 20 euro per persoon bespaard. Voor we het wisten, was het al weer donker en etenstijd. Het regende een groot deel van de dag erg hard. Gelukkig was het nu even droog en konden we naar de stad lopen. Voor de laatste keer maakten we een rondje door het enorm toeristische (maar toch erg leuke) Siem Reap. Toen we terugkwamen, werden de wekkertjes weer gezet, op half 6 dit keer, en konden we gaan slapen.

Reisplannen voor Maleisië:

Rondreizen via de oostkust van Maleisië had onze voorkeur. Gezien de regentijd is dit in deze periode van het jaar nauwelijks te bezoeken. Op de vele mooie eilanden aan de oostkust zitten veel hotels dicht, de ferry vaart niet of nauwelijks en de weersomstandigheden zorgen voor een onaangenaam verblijf. We beperken onze reis door Maleise daarom (noodgedwongen) tot de westkust. We wilden graag een eiland bezoeken en Langkawi had onze voorkeur. Het liefst wilden we 8 november gelijk vanuit Kuala Lumpur doorvliegen om zo het tijdsverlies te beperken. De vliegtickets naar Penang waren voordeliger en we vonden het ook een beetje jammer om alleen vliegtickets te kopen speciaal voor Langkawi. Daarom beginnen we met 3 nachten in Georgetown op Penang. Per ferry kunnen we vervolgens naar Langkawi. We hebben wat verder gezocht naar vliegtickets en reisroutes en kwamen erachter dat we goedkoop vanaf Langkawi naar Singapore kunnen vliegen. Vanaf Singapore kunnen we dan per trein (met tussenstops eventueel) terug naar Kuala Lumpur.

Beschrijving route Maleisië:

Route maleisie copyVrijdag 8 november vliegen we om 8.35 uur van Siem Reap naar Kuala Lumpur (nr 1 op de kaart). We arriveren om 11.35 uur. Het tijdsverschil met Nederland is in Maleisië een uur meer, 7 uur dus. We blijven op het vliegveld van Kuala Lumpur want om 17.10 uur vliegen we door naar het (schier) eiland Penang (nummer 2 op de kaart), dat op 50 minuten vliegen ligt. Daar verblijven we in het Guest Inn Muntri, waarschijnlijk tot en met maandag. Dan gaan we per ferryboot (2.5 uur varen) naar het naastgelegen eiland Langkawi (nummer 3 op de kaart). Op Zaterdag 16 november vliegen we ’s morgens naar Singapore (nummer 4 op de kaart). Het ticket is al geboekt. Hier blijven we een dag of 3. Daarna verlaten we per trein Singapore, waarschijnlijk met bestemming Johor Bahru (nummer 5 op de kaart) om vanuit daar Legoland te bezoeken (is nog niet zeker). Per trein reizen we verder naar Malakka (nummer 6 op de kaart). De laatste dagen verblijven we in Kuala Lumpur (nummer 7 op de kaart). 28 November vliegen we ’s avonds om half 9 naar Abu Dhabi.

Geen reacties

  • Adri schreef:

    Hallo wereldreizigers,
    Wat een leesvoer, geweldig om te lezen wat jullie allemaal meemaken.
    Dit wordt een reis om nooit te vergeten.
    Vanmorgen Hennie en Hannie,Mineke de buuf en tante Janette Hazelhorst op bezoek gehad. Het was weer gezellig en ze moesten even het laatste nieuws van jullie weten.
    Groetjes van ons allen.

Leave a Comment